بررسی عوامل فردی مؤثر بر ضرب و جرح مأموران نیروی انتظامی از منظر فقه و حقوق (مطالعه موردی نیروی انتظامی استان سمنان)

نوع مقاله : مقاله علمی ترویجی

نویسندگان

1 گروه آموزشی فقه، دانشکده فقه و حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد، واحد سمنان، ایران

چکیده

نیروی انتظامی مهم‌ترین سازمان متولی نظم و امنیت در جامعه است که پرداختن به مسائل و مشکلات رفتاری آنان، ضروری به نظر می‌رسد. مأموران با ابزارهای قانونی به ایجاد امنیت و نظم می‌پردازند، اما؛ گاهی برخی مأموران در هنگام اجرای وظیفه سبب ایراد ضرب و جرح نسبت به متهمان می‌گردند؛ اعمال خشونت مأموران نسبت به متهمان، شاخص‌های امنیت و اعتماد اجتماعی را کاهش می‌دهد.
هدف پژوهش حاضر شناسایی روش‌های مؤثر پیشگیری کیفری از جرایم با محوریت جرم ضرب و جرح کارکنان نیروی انتظامی و اولویت بندی آنها می‌باشد. این تحقیق از نظر نوع کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی پیمایشی است، با توجه به ابعاد متغیرهای تحقیق از روش کمی استفاده شده است. جامعه آماری آن مأموران نیروی انتظامی استان سمنان است که 66 نفر به صورت تصادفی با شیوه نمونه‌گیری احتمالی طبقه‌ای نظام‌مند انتخاب شدند که پرسشنامه در اختیار آن‌ها قرار گرفت و اعتبار آن از طریق اعتبار محتوی و پایایی آن از طریق محاسبه کرونباخ (94%a=)مورد ارزیابی و سنجش قرار گرفت. برای محاسبه حجم نمونه از آزمون کوکران استفاده گردید.
مهم ترین یافته های به دست آمده از تحلیل داده ها بیانگر آن است که از عوامل فردی مؤثر بر بروز خشونت، راضی نبودن از حقوق و مزایا در رتبه اول، نارضایتی از شغل خدمتی در رتبه دوم و وجود روحیه خشونت و تندخویی در رتبه سوم قرار دارد.

کلیدواژه‌ها