بررسی جایگاه آینده پژوهی در مباحث مربوط به پیشگیری انتظامی از جرم

همکاران

چکیده

امنیت مبنای نظم و استقلال و حاکمیت همه ی کشور ها است و از جمله بنیادی ترین اموری است که حکومت ها مکلف به بر قراری آن در سطح جامعه هستند . بدون وجود امنت در جامعه سخن گفتن از استقلال و آزادی و حقوق شهروندی بی معنا می باشد . مهم ترین روش استقرار امنیت در جامعه کاهش جرائم و زمینه های بروز آن می باشد . در جوامع اولیه یکی از راه های مقابله با جرم واکنش شدید و مجازات های سنگین برای مجرمین بوده است . نخستین نسل از این تدابیر و روش ها توسل بر اعمال سرکوب گرانه و اعمال پیشگیری غیر کیفری به منظور کاهش نرخ جرم و بر قراری نظم و امنیت نسبی مورد امعان نظر جوامع قرار گرفته است . در واقع توجه ویژه به حقوق بشر در دوران کنونی کاربرد نسل نوینی از تدابیر پیشگیرنده غیر کیفری و پیش گیرنده کیفری را امکان پذیر نموده است . از آن جایی که وجود جرم در جامعه تمامی نهاد های اجتماعی و فردی را درگیر خود می کند ، پیشگیری از آن هم باید به صورت اجتماعی و با مشارکت و همکاری تمامی نهاد ها صورت بپذیر . مساله ای که امروزه جامعه ی فعلی به آن مبتلا می باشد عدم مداخله ی نهاد ها و سازمان های اجتماعی در فرایند پیشگیری از جرم می باشد و به واقع نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در این فرایند پیشگام و سایر نهاد ها کار های اولیه در پیشگیری از جرم توسط این نهاد به خوبی احصاء و می تواند در اختیار سایر سازمان ها قرار بگیرد . تحقیقات و تجربه نشان دادهخ است که راه کار های فرهنگی و اجتماعی در پیشگیری از جرم بسیار موثر تر از راه های عملیاتی و سرکوب گرایانه می باشد . فلذا در این مقاله سعی شده با توجه به تجربیات گوناگون به بررسی سهم سازمان های دیگر و تاثیر عملکرد آن ها بر فرایند پیشگیری از جرم پرداخته شود .

کلیدواژه‌ها